BAZEN DURMAK, BAŞLAMAKTAN DAHA ZORDUR

Herkes “başlamak zor” der.

Ama kimse şunu konuşmaz:

Bazen durmak, başlamaktan daha zordur.

Çünkü insan en çok alıştığı şeyde kalır.

Acı bile olsa, tanıdık olan güven verir.

Bir ilişkide…

bir işte…

bir düşüncede…

“Ben bunu neden hâlâ sürdürüyorum?” diye sorarsın ama cevap veremezsin.

Çünkü cevap bazen mantık değil, alışkanlıktır.

Hiç şunu yaşadın mı?

Bir şeyin yanlış olduğunu bilirsin.

Ama yine de devam edersin.

Çünkü değiştirmek, belirsizlik demektir.

Ve insan çoğu zaman acıyı, belirsizliğe tercih eder.

Bir cümle vardır ya:

“Bazen en büyük cesaret, devam etmek değil bırakmaktır.”

Ama bırakmak kolay değildir.

Çünkü bırakınca sadece bir şeyi değil,

kendinin bir parçasını da geride bırakırsın.

Peki insan neden en çok kendine zor gelir?

Belki de asıl soru budur.

Ve belki de en sessiz devrim şudur:

Artık sana iyi gelmeyeni taşımamak.